8 conclusies die je inzicht geven in wat er echt speelt in organisaties

Het klassieke uitgangspunt bij verandermanagement is de manager.
De manager is degene die ziet wat er in de markt en omgeving gebeurt. En die vervolgens ook ziet wat er in de organisatie moet veranderen. Sla je de managementliteratuur hierop na, dan staat het handelen van de manager centraal: het zijn de managers die met hun helikopterblik ervoor moeten zorgen dat organisaties goed en duurzaam functioneren.

Bij welke reorganisatie werk jij?
We veranderen wat af in onze organisaties, zoals hieronder blijkt. Zit jouw organisatie er ook bij?

Lean, Six Sigma, IT-projecten, Agile, Scrum, cultuurtrajecten, kerncompetenties, zelfsturende teams, kantelingen van organisatiestructuren, centralisaties en decentralisaties, etc. etc.

Stel dat we die rollen nu eens omdraaien.
We kijken dan dus niet primair naar managers en naar de manier waarop je als manager organisaties verandert, kantelt, reorganiseert, (de-)centraliseert en zelfsturend maakt. Maar we laten de mensen die het allemaal ‘mogen’ ondergaan zèlf aan het woord. Hoe ziet hun wereld eruit? Als we afgaan op onze eigen ervaringen dan is die wereld niet altijd even plezierig. Je komt bij wijze van spreken óm in de verandertrajecten, wordt steeds opnieuw weer geconfronteerd met nieuwe managers die enthousiast roepen dat het vanaf heden he-le-maal anders zal gaan.
In aansluiting op het onderzoeksperspectief van Prof. dr. Thijs Homan (zie thijs-homan.nl) gaan wij ervan uit dat de beleving van het werk; de betekenis die men aan de eigen werksituatie geeft, vooral iets is dat in informele gesprekken ontstaat.

Aansluiten bij de gewone dagelijkse gesprekken die we over het werk hebben
Als je wilt weten wat er ergens echt speelt, dan vergt dat een heel specifieke onderzoeksmethode. In het onderzoekscentrum van Thijs Homan aan de Open Universiteit Nederland is de afgelopen jaren een onderzoek aanpak ontwikkeld die aansluit op dit uitgangspunt. Synthetron is een onderdeel van deze methode.

De 8 conclusies.
Begin 2016 is er een online synthetron dialoog gehouden over wat er nu echt speelt in organisaties. Er deden ruim 100 mensen uit diverse bedrijfstakken mee.
Alles wat de deelnemers ‘gezegd’ hebben is als tekst geanalyseerd. We hebben samen met 16 deelnemers gezocht naar patronen in deze tekst. Samen met de deelnemers concluderen we het volgende:

  1. Veranderen? Het gaat dan over het dagelijks werk. Termen als Lean, Six Sigma, kantelingen, reorganisaties, (de-) centralisaties vallen nauwelijks.
  2. Medewerkers volgen wel degelijk de ontwikkelingen. Het idee dat dat van de top of buiten moet komen klopt niet.
  3. De visie en de strategie zijn niet leidend. Men herkent de visie niet, ziet de link niet met het eigen werk, vind ze te vaag en te onzeker
  4. Werkdruk is een issue die reflectie en goed functioneren van de organisatie belemmert.
  5. Off stage gesprekken gaan niet alleen over klachten. Het is ook een potentiele vernieuwingsbron waar zorgen worden geuit over de koers.
  6. Kantelen is niet een oplossing voor alle bedrijfstakken.
  7. Kritiek op het management. Het management is de gebeten hond.
  8. De belangrijkste reden waarom lol in het werk is toegenomen is doordat men zelf meer dingen doet en kan doen (of is gaan doen) die men zelf leuk vindt en die men goed bij zichzelf vindt passen.

Ben je benieuwd naar het gehele artikel? We delen het graag. Hieronder vind je de link.
artikel-wat-speelt-er-nu-echt

Meer weten? Neem contact met ons op.

Hoe het begon…

Wat speelt er nu echt?

Waar gaat het over?
Je hoort en leest van alles over organisaties. Successen, fusies, reorganisaties, bezuinigingen, nieuwe producten en diensten, automatisering etc… De managementliteratuur staat vol met verhalen over hoe dit allemaal gerealiseerd kan worden. Hoe verander je organisaties? Hoe kunnen we concurrerender, flexibeler, klantgerichter, goedkoper worden? En hoe moet je medewerkers motiveren, kwaliteit verbeteren, innoveren, organisatiestucturen veranderen en tegelijkertijd ook grip houden op alles wat er gebeurt? Mooi allemaal. Maar er ontbreekt hier iets.

Het geluid van de medewerkers in organisaties
Wat namelijk mist is het verhaal van de concrete mensen die in organisaties werken, leven, managen en adviseren. Niet de buitenkant dus, maar de binnenkant van de organisatie. Waar ben je nou echt het meeste tijd mee kwijt? Kom je in voldoende mate toe aan de kern van je werk? Wat geeft je energie? Wat kost energie? Wat betekent het om te werken, managen en adviseren in organisaties als ze continu veranderen? Wat zijn gebeurtenissen die veel effect hebben op wat je doet? Kortom: wat speelt er nou echt? Aan de buitenkant hoor je de mooie verhalen. Maar hoe ziet de dagelijkse realiteit er nou concreet uit?

Wat levert het op?
Het resultaat: wisten we nog niet. Samen gingen we op zoek.

Wie?
Mensen. Mensen die in en met organisaties werken. Medewerkers, managers, middelmanagers, stafmensen, adviseurs: iedereen dus. Juist het bij elkaar brengen van perspectieven van allerlei verschillen rollen lijkt ons interessant. Ervaart iedereen hetzelfde? Of zijn er juist heel verschillende verhaallijnen?

(*We?) Thijs Homan, Leo Dijkema, Marien Colijn, Coen Brouwer en Michiel van der Vlist
MEER WETEN OVER DE METHODE?